انسان ها در اکثر مواقع و موارد شبیه هم هستنجزو معدود جاهای که شبیه هم نیستنو تنها خودشون هستناون خود خاص انساناون توی تصمیم گیری ها هستو انتخاب هااونجاست که هر کسی نشون میده اون ذات درونیش به کجا وصل شدهبه خدا یا به ابلیسخب شاید برای خودت پیش اومده باشهو دیده باشیدکه دو نفر در یک شرایط مشابه قرار گرفتندولی تصمیمی که گرفتن با هم تفاوت داشتهالبته که هستن کسانیکه شبیه هم تصمیم گیری میکنندیاد اون دیالوگ فیلم افتادم :که خانوم معلم میگفت :همه توی کافه فقط قهوه و یک تیکه کیک نمیخورندبهتر جملتو عوض کنیاسم فیلمشم "هرگز رهایم نکن"آخر اسم این فیلم و من پیدا کردمو بعد از سالها یک بار دیگه دیدمش + نوشته شده در جمعه ۲۰ خرداد ۱۴۰۱ ساعت ۱۲:۱۱ ق.ظ توسط نامدار  | 

پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات »شمارهٔ ۱۴۲ - مست و هشیارمحتسب، مستی به ره دید و گریبانش گرفتمست گفت ای دوست، این پیراهن است، افسار نیستگفت: مستی، زان سبب افتان و خیزان میرویگفت: جرم راه رفتن نیست، ره هموار نیستگفت: میباید تو را تا خانهٔ قاضی برمگفت: رو صبح آی، قاضی نیمهشب بیدار نیستگفت: نزدیک است والی را سرای، آنجا شویمگفت: والی از کجا در خانهٔ خمار نیستگفت: تا داروغه را گوئیم، در مسجد بخوابگفت: مسجد خوابگاه مردم بدکار نیستگفت: دیناری بده پنهان و خود را وارهانگفت: کار شرع، کار درهم و دینار نیستگفت: از بهر غرامت، جامهات بیرون کنمگفت: پوسیدست، جز نقشی ز پود و تار نیستگفت: آگه نیستی کز سر در افتادت کلاهگفت: در سر عقل باید، بی کلاهی عار نیستگفت: می بسیار خوردی، زان چنین بیخود شدیگفت: ای بیهودهگو، حرف کم و بسیار نیستگفت: باید حد زند هشیار مردم، مست راگفت: هشیاری بیار، اینجا کسی هشیار نیست + نوشته شده در چهارشنبه ۱۱ خرداد ۱۴۰۱ ساعت ۲:۵۶ ق.ظ توسط نامدار  |